وبلاگ آموزشیآتریا

در مقاله های قبل در مورد اهمیت بازی برای کودکان و فواید آن سخن گفتیم. حال بیایید در مورد مضرات بازی نکردن کلامی چند با یکدیگر صحبت کنیم. “محرومیت از بازی” اصطلاحی است برای توصیف پیامدهای نامطلوب کمبود بازی بکار می رود.
می دانیم که کودکان همواره نیازمند بازی هستند، اما متاسفانه با سبک زندگی پرسرعت امروزه و کم کردن زمان تفریح برای کودکان و افزایش تاکید بر پیشرفت تحصیلی، کودکان زمان کمی برای پرورش خلاقیت و بازی دارند. اما باید توجه کنند که محرومیت از بازی، باعث افسردگی در آنها، کم هوش تر شدن و در نتیجه ناسالم تر شدن آنها می شود.

بسیاری از مردم وقتی نام ریاضیات را می شنوند، احساس انزجار می کنند و می گویند که از ریاضی بدشان می آید. البته بسیاری از آنان بخاطر تجربه های بدی که در دوران مدرسه داشتند و شاید معلمانی داشتند که آن معلمان نتوانسته اند آنها به ریاضیات علاقه مند کنند و شیرینی ریاضی را به آنها بچشانند.

موضوع: سخنی کوتاه با مادران در مورد احساس گناه ناشی از وقت صرف شده برای بازی با کودکان شان.

مسلما شما با کودکان خود بازی می کنید، اما اغلب احتمالا به خاطر وقتی که به بازی کردن اختصاص داده اید، احساس گناه می کنید، چرا که چیزی مهمتر در انتظار انجام شدن است. اگر قرار بود فهرستی از همه چیزهای مهمی که در گذشته با زمان بازی با کودکتان تداخل داشت، تهیه کنید، مطمئنم فهرست مذکور امروز کمی احمقانه به نظر می رسید.

برای نشان دادن اهمیت بازی های فکری برای مغز کودک، اجازه دهید به رشد مغز در دوران کودکی نگاهی بیندازیم؛ بین دوران بارداری و سه سالگی مغز کودک بسیار تغییر می کند. در زمان تولد، تمام نورون هایی که همیشه قرار است آنها را داشته باشیم، از قبل وجود دارد. سال اول از لحاظ اندازه دو برابر می شود و در سه سالگی به هشتاد درصد حجم بزرگسالی خود می رسد. مهمتر از همه این است که سیناپس ها در طی این سال ها نسبت به هر زمان دیگری سریع تر تشکیل می شوند.